Nieuws - 16th September 2020
Tags:

Het is tijd voor actie

Chrissie article

Het ziet er naar uit dat we in een wereld komen te leven waar afstand houden het nieuwe normaal is, en waar de risico’s die gepaard gaan met sociale interactie en het meedoen aan fysieke activiteiten geacht worden groter te zijn dan de voordelen.
 
Chrissie Wellington, parkrun’s Global Head of Health and Wellbeing, legt uit waarom het juist nu tijd is om weer van start te gaan met parkrun.

 
Nadat eerder dit jaar een wereldwijde pandemie was uitgeroepen, haastten regeringen over de hele wereld zich –terecht- om hun inwoners te beschermen. Tegelijkertijd probeerden ze wanhopig de dreiging die het onbekende virus vormde te begrijpen.
 
Maar, terwijl het aantal ziekenhuisopnames en overlijdens per dag wereldwijd op de meeste plaatsen blijft afnemen, stevenen we nu slaapwandelend af op een andere gezondheids- en welzijnsramp.
 
De impact daarvan is echter niet in alle delen van de samenleving hetzelfde. Sommige mensen zijn nog steeds actief, zij kunnen zich gezond eten veroorloven en het misschien zelfs thuis laten bezorgen. Ze hebben contact met vrienden en familie. Ze hebben groene ruimten, kunnen van huis uit werken en hebben de mogelijkheid om voor hun kinderen te zorgen. Maar dit was, en is, voor miljoenen eenvoudigweg niet het geval.
 
Grote delen van onze samenleving maken moeilijke tijden door, met diepgaande en langdurige gevolgen zoals nooit tevoren.
 
Degenen die het hardst getroffen worden kunnen zich de extra lasten juist het minst veroorloven: ouderen die vaker dan gemiddeld alleen leven, jongeren die te maken krijgen met een onderbroken opleiding en een toegenomen kans op werkloosheid, vrouwen die vaak meer zorgtaken hebben, etnische minderheden, mensen met een handicap of een chronische aandoening, mensen met verminderde communicatieve vaardigheden, gevangenen, werklozen en mensen met een laag inkomen.
 
Het zijn deze mensen, mensen die vaak het meeste baat hebben bij parkrun, die onevenredig zwaar getroffen worden door de afwezigheid van parkrun.
 
Wat vaak over het hoofd wordt gezien is de vraag of het medicijn niet erger is dan de ziekte. Zullen er uiteindelijk niet meer mensen nadelige gevolgen ondervinden van het afgesloten zijn van hun sociale netwerken, van een gebrek aan beweging en van het heel veel tijd doorbrengen binnenshuis, dan van het virus zelf?
 
Het is duidelijk dat de opgelegde beperkingen de verspreiding van het virus hebben vertraagd en voorlopig wellicht ook nog nodig blijven. Maar op veel plaatsen is de huidige situatie onhoudbaar.
 
Het ziet er naar uit dat we in een wereld komen te leven waar afstand houden het nieuwe normaal is, en waar de risico’s die gepaard gaan met sociale interactie en het meedoen aan fysieke activiteiten geacht worden groter te zijn dan de voordelen.
 
Dit scenario is in tegenspraak met wat parkrun gedurende vele jaren heeft aangetoond, namelijk dat mensen een natuurlijke behoefte hebben om samen te zijn. Om te praten, te lachen, elkaar te steunen en om ervaringen uit te wisselen.
 
Door parkrun zijn we ook de enorme gezondheidsvoordelen van gezamenlijk, fysiek actief zijn in de natuur, beter gaan begrijpen. Het geeft ons zelfvertrouwen en ons humeur een opkikker, verbetert slaapkwaliteit en energie, bouwt weerstand op, vermindert het risico op veel ziektes, en bevordert de kwaliteit van het leven.
 
Elke week zonder parkrun eist een gezondheids- en welzijnstol van honderdduizenden mensen.
 
De ‘Return to Recreational Sport’ richtlijnen van de regering van het Verenigd Koninkrijk vormden een welkome eerste stap in het erkennen van de belangrijke rol die door de gemeenschap geleide fysieke activiteit zal spelen in het herstellen van contacten tussen delen van de samenleving en het aanpakken van ongelijkheden wat betreft gezondheid. parkrun’s kader is door de regering van het Verenigd Koninkrijk geaccepteerd en we werken nu aan het heropenen van parkrun-evenementen in Engeland tegen het einde van oktober.
 
Als wereldwijde beweging, met als doel een gezondere en gelukkigere planeet te creëren, is dit een beslissend moment voor parkrun om verandering tot stand te brengen.
 
parkrun kan helpen het tij te doen keren in de strijd tegen slechte gezondheid en ongelijkheid. Dit betekent dat parkrun er altijd moet zijn als iemand het nodig heeft. Elke parkrunner zal weten wanneer hij of zij er klaar voor is, maar het belangrijkste is dat de mogelijkheid er dan wel is.
 
We hebben parkrun nu meer dan ooit nodig.
 
Chrissie Wellington OBE is viervoudig wereldkampioen Ironman en is parkrun’s Global lead for health and wellbeing

Deel met je vrienden:

RunningBehind-900x416

COVID-19 (Coronavirus) Update: 20 oktober

Met dank aan de heropening van twaalf evenementen in Tasmanië afgelopen zaterdag, hebben we dit weekend 5000 deelnemers gehad die wandelden, jogden, renden of meehielpen als vrijwilliger in één van de 45 parkrun evenementen wereldwijd. Hoewel dit slechts gelijk staat aan 2% van alle evenementen, zien wij het totaal van 5000 parkrunners als een belangrijke…

13 October

COVID-19 (Coronavirus) Update: 13 oktober

Terwijl 2020 vordert, en de wereldwijde inspanningen om een weg door de Covid-19 pandemie te vinden voortduren, wordt het steeds duidelijker dat mensen over de hele wereld elk op hun eigen manier geraakt worden. Bij parkrun zien we daar elke dag bewijs voor. Sommige van onze gemeenschappen zijn grotendeels teruggekeerd naar het normale dagelijkse leven…