Nieuws - 25th November 2020
Tags:

Van eenzaamheid naar geluk

japan cover

Haruka Murayama is evenementcoördinator bij Tsujido kaihin koen parkrun in Japan. Haar eerste kennismaking met parkrun was echter in Noord-Ierland. Ze vertelt ons hoe parkrun haar hielp haar heimwee te overkomen en haar zelfvertrouwen te vergroten.
 
Ongeveer twee jaar geleden, begin januari 2018, maakte ik voor de eerste keer kennis met parkrun. Ik studeerde in Noord-Ierland toen een vriend me uitnodigde mee te gaan naar parkrun. Ik had er nog nooit van gehoord en had zeker niet verwacht twee jaar later zelf een parkrun te starten in Japan.
 
Als mensen me vragen waarom ik er voor koos om in Noord-Ierland te studeren, geef ik meestal twee redenen. De universiteit waar ik me had aangemeld was natuurlijk de belangrijkste reden, maar ik wilde ook ergens naar toe gaan met weinig Japanse mensen zodat ik mijn Engels kon verbeteren.
 
Zoals verwacht bood mijn verblijf in Noord-Ierland een uitstekende mogelijkheid om flink te oefenen en mijn taalkennis een oppepper te geven. Mijn eenzaamheid nam echter ook toe, en uiteindelijk kreeg ik heimwee.
 
Hoewel ik wist dat parkrun een leuk, gratis evenement is dat open staat voor iedereen, was in m’n eentje meedoen toch een hele uitdaging. Een andere zorg was of ik wel goed genoeg zou kunnen communiceren met de lokale mensen.
 
Aangekomen bij de parkrun in Portrush bleek de sfeer bijzonder hartelijk. De evenementleider vroeg de deelnemers of er nieuwkomers of bezoekers van andere parkruns waren, waardoor nieuwkomers de gastvrije sfeer meteen konden ervaren. Mijn eerste indruk van parkrun was “hardloopwedstrijd”, maar al snel kwam ik er achter dat het meer weg heeft van een gemeenschapsevenement.
 
community event pic
 
Sommige mensen nemen hun hond mee, anderen dragen met Kerst een kerstmannenpak, en er is altijd wel iets te vieren. Bovendien bood de thee na afloop veel mogelijkheden om met lokale mensen te praten, wat ik ontzettend leuk vond.
 
parkrun verdreef mijn eenzaamheid en Noord-Ierland werd mijn tweede thuis. Het land verlaten viel niet mee, maar ik kwam thuis met een droom – een parkrun starten in mijn geboorteplaats.
 
Toevallig startte parkrun in Tokio in april van het jaar dat ik terug was in Japan, en had ik de mogelijkheid Chiaki van parkrun Japan te ontmoeten. Zij gaf ons volop steun en dankzij de fantastische hulp van vrijwilligers is Tsujido kaihin koen parkrun uiteindelijk na 16 maanden voorbereiding van start gegaan.
 
16 months prep
 
Ik ben dankbaar dat parkrun in mijn geboorteplaats van start is gegaan, maar ik denk dat het opstarten van een parkrun in 2020 extra zinvol is. Onze levensstijl is behoorlijk veranderd door COVID-19 en de mogelijkheden voor face-to-facecommunicatie- en contact zijn sterk verminderd. Het leven in 2020 heeft me doen inzien hoe waardevol het is om nu parkrun te hebben en om parkrun-vrienden persoonlijk te kunnen ontmoeten.
 
parkrun is niet alleen goed voor je fysieke zelfvertrouwen maar vergroot ook het gevoel van saamhorigheid en geluk. parkrun geniet nog geen ruime bekendheid in Japan, maar ik hoop dat meer mensen in de toekomst onze evenementen leren kennen. Wat betreft mijn internationale vrienden, kom en doe mee aan parkrun Japan zodra de situatie het toelaat…!
 
Haruka Murayama

Deel met je vrienden:

parkrun_reso_non_eng_week_2

Kleine stapjes voorwaarts

Het is week twee van het parkrunvoornemen en het gaat er om kleine stapjes voorwaarts te maken. We zijn er voor jou. Lees verder voor de top tips van deze week en vergeet niet te vieren wat je al hebt bereikt.   Het begin is vaak het moeilijkst: iets nieuws beginnen, een verandering doorvoeren, iets…

COVID_JAN_WEEK_2

COVID-19 (Coronavirus) Update: 12 januari

Aanstaande zaterdag keert parkrun terug in het Australische Victoria! Twee weken daarna pakken we de draad op met negen parkruns in Rusland: vier daarvan zijn nieuw en dat betekent dat er dan 23 parkrun-evenementen op Russische bodem plaatsvinden.   We maken kleine stappen in de goede richting: parkrun vindt momenteel doorgang in de landen waar…