Nieuws - 31st December 2020
Tags:

Terugblik op 2020 en hoop voor het nieuwe jaar

PSH featured image

Met het eind van 2020 in zicht blikt parkrun oprichter Paul Sinton-Hewitt CBE terug op 12 bijzondere maanden voor parkrun.

 

2020 startte bijzonder veelbelovend. De ontwikkeling van onze beweging, nu in z’n 16e jaar, verliep voorspoedig. Nederland werd als 22ste land op de parkrun-kaart gezet, we voerden een grensverleggende campagne voor Internationale Vrouwendag, en tussen januari en maart verwelkomden we ruim 200.000 nieuwe deelnemers.

 

PSH message one

 

Toen het nieuws bekend werd over het coronavirus, en overheden wereldwijd maatregelen afkondigden om verspreiding te voorkomen en risico’s te beperken, legden we ons neer bij het feit dat parkrun opgeschort zou moeten worden, overal, voor het eerst in vijftien en een half jaar.

 

Hoewel ik vanzelfsprekend de noodzaak tot sluiting van onze evenementen begreep en accepteerde, werd ik direct diep geraakt door de afwezigheid van parkrun. Zoals voor velen van jullie is parkrun mijn toevluchtsoord. Het is ontstaan in een voor mij moeilijk periode en heeft me daar ook doorheen geholpen.

 

De vaste regelmaat van parkrun betekent dat je weet dat het er altijd is: dezelfde tijd, dezelfde plaats, dezelfde vriendelijke gezichten, steun en aanmoediging. Een gelegenheid om even te ontsnappen aan de beslommeringen van alledag, om bij te kletsen en om in de frisse buitenlucht te zijn, in gezelschap van anderen. De aanwezigheid van parkrun is een rustpunt in deze vaak woelige tijd.

 

Als zóiets belangrijks wegvalt – en je geen idee hebt wanneer het weer terug komt – dan voelt dat natuurlijk als een groot verlies.

 

Terwijl we bezig waren met het pauzeren van meer dan 2.000 evenementen wereldwijd, deden we ook een toezegging. We beloofden dat we, ondanks en vanwege de afwezigheid van onze wekelijkse evenementen, betrokken zouden blijven bij de gemeenschap. We zouden ons best doen om een aantal dingen te blijven aanbieden: een plaats om banden op te bouwen, te kletsen, mee te doen, plezier te hebben. Een schouder om op uit te huilen, een korte afleiding of een ontsnapping aan de dagelijkse routine.

 

SA PSH

 

Je kunt gerust zeggen dat in de beginperiode niemand van ons had verwacht dat het stilleggen van parkrun, en alle andere verstoringen van het leven van alledag, voor zó lang zouden voortduren. Bij afwezigheid van onze wekelijkse evenementen creëerden we nieuwe wegen om met elkaar in contact te blijven. De ‘Great Big parkrun Quiz’ werd het hoofdonderdeel van de zaterdag vanaf het begin van de eerste lockdown, en een wekelijkse test die parkrunners samenbracht voor 30 minuten parkrun-weetjes en plezier.

 

Naast de quiz bracht de ‘School of parkrun’ parkrunpuzzels- en activiteiten voor kinderen. We nodigden jullie uit om elke zondag mee te doen aan de parkrun warm-up voor het hele gezin en verwelkomden een hele reeks fascinerende en beroemde personen die hun verhaal deden in onze live Vraag & Antwoord sessies.

 

School of parkrun PSH

 

Ook aan jullie stelden we vragen. Gedurende de loop van het jaar enquêteerden we meer mensen dan ooit en ontvingen ruim 130.000 individuele reacties vanuit de parkrun-gemeenschap. Deze reacties vormen een leidraad bij onze besluitvorming en zorgen voor een beter begrip van de impact van het coronavirus op de parkrun-gemeenschap en hoe waarschijnlijk het is dat iemand terugkomt naar parkrun zodra dat weer kan.

 

Uit al onze onderzoeken blijkt overduidelijk dat we allemaal de behoefte hebben met andere mensen contact te hebben. In elk land gaven minstens zeven van de tien ondervraagden aan dat contacten met anderen negatief beïnvloed zijn door de pandemie. Het overgrote deel gaf aan weer terug te willen komen naar parkrun, met als belangrijkste motief weer het gevoel te willen hebben deel uit te maken van de gemeenschap.

 

Met deze kennis in gedachten ben ik enorm trots de inspanningen te zien van lokale gemeenschappen om met elkaar in contact te blijven. Jullie hebben parkruns georganiseerd in achtertuinen, virtueel koffie gedronken, bordspellen ontwikkeld, video’s gemaakt, koren gevormd, en nog veel meer. In de ware parkrun-geest waren jullie er voor elkaar gedurende de moeilijkste periode.

 

Het vernuft van de parkrun-gemeenschap en de wens elkaar te helpen en te ondersteunen is nog nooit zo duidelijk geweest als dit jaar.

 

In juni, terwijl alle evenementen in de 22 parkrunlanden nog steeds opgeschort waren, lanceerden we (not)parkrun, een gelegenheid voor parkrunners om hun 5km wandeling, jog of loop te registreren, hun thuis-evenement te vertegenwoordigen en opnieuw het gevoel te hebben deel uit te maken van de parkrun-gemeenschap. We hoopten dat het bij afwezigheid van de parkrun-evenementen motivatie en inspiratie zou geven, en ongelooflijk, in 28 weken hebben meer dan 81.000 mensen meer dan 750.000 (not)parkruns geregistreerd, waarvan 7.500 mensen nog nooit een parkrun hebben gedaan.

 

Waar de beperkingen worden opgeheven komen de parkrun-evenementen langzaam aan weer terug. Eerst in Nieuw-Zeeland, toen de Falklandeilanden, in delen van Australië, Japan, Guernsey, het eiland Man, Namibië en Rusland.

 

Final image

 

We sluiten het jaar af met meer dan 300 evenementen in zes landen. Dit is bij lange na niet het aantal waar we het jaar mee begonnen, maar het geeft ons toch hoop.

 

En nu we onze evenementen beginnen terug te zien komen realiseer ik me hoe gelukkig we ons mogen prijzen. Gelukkig met de fantastische gemeenschappen, die wegen hebben gevonden om er voor elkaar te zijn onder de meest veeleisende omstandigheden. Gelukkig met de steun van onze commerciële partners die geloven in wat we doen, er op vertrouwen dat het voorbij zal gaan en ons blijven steunen, terwijl ze tegelijkertijd ook met de impact van het coronavirus op hun eigen business moeten omgaan. En gelukkig met het feit dat onze organisatie professioneel geleid wordt door een klein aantal medewerkers, gesteund door een werkelijk fantastische groep vrijwilligers.

 

Dit alles geeft me veel hoop en vertrouwen voor 2021 en daarna.

 

Er wordt gezegd dat je vaak niet weet wat je hebt, tot het weg is. Het is zeker waar dat de afwezigheid van parkrun me heeft doen beseffen waarom het werkt, en wat het zo bijzonder maakt. Mensen hebben elkaar nodig. We hebben behoefte aan sociaal contact, aan deel uitmaken van een gemeenschap, aan ons thuis voelen. We willen weten dat alles weer op z’n pootjes terecht zal komen.
Dit jaar hebben we afstand moeten bewaren, maar ik heb nog niet eerder zo sterk het gevoel gehad dat we onderdeel uitmaken van iets groters, een beweging.

 

Dank voor jullie geduld, passie en steun. Ik wens jullie een gelukkig en gezond 2021.

 

PSH CBE

 

Deel met je vrienden:

parkrun_reso_non_eng_week_2

Kleine stapjes voorwaarts

Het is week twee van het parkrunvoornemen en het gaat er om kleine stapjes voorwaarts te maken. We zijn er voor jou. Lees verder voor de top tips van deze week en vergeet niet te vieren wat je al hebt bereikt.   Het begin is vaak het moeilijkst: iets nieuws beginnen, een verandering doorvoeren, iets…

COVID_JAN_WEEK_2

COVID-19 (Coronavirus) Update: 12 januari

Aanstaande zaterdag keert parkrun terug in het Australische Victoria! Twee weken daarna pakken we de draad op met negen parkruns in Rusland: vier daarvan zijn nieuw en dat betekent dat er dan 23 parkrun-evenementen op Russische bodem plaatsvinden.   We maken kleine stappen in de goede richting: parkrun vindt momenteel doorgang in de landen waar…