Nieuws - 22nd April 2021
Tags:

Het is voor de lokale gemeenschap

GLOBAL_HEADLINE_APR_WEEK_4

Takuto Muguruma is de evenementcoördinator van Momoi harappa koen parkrun in Japan. Toen hij tijdens zijn studie in het buitenland kennismaakte met parkrun, werd het zijn droom om thuis in Japan een parkrun op te starten.
 
In 2014, toen ik in het buitenland een mastertudie volgde in sport development management, vroeg een leraar mij: “is parkrun actief in Japan?” Dit was de eerste keer dat ik van parkrun hoorde!
 
Ik had met name interesse in sport voor de gemeenschap en gehandicaptensport, dus het leek mij een goed idee om de parkrun in de buurt waar ik toen woonde te bezoeken.
 
Mijn eerste parkrun was op 6 december 2014. Het was heel koud, de grote plas in het park was bevroren. Maar ik voelde een enorme positieve energie en een fijne sfeer met dank aan de ongeveer 150 parkrunners. De groep varieerde van middelbare scholieren in hardloopshirts tot opa’s en oma’s aan toe!
 
GLOBAL_1 (1)
 
Ik ervoer de parkrun als heel warm en vriendelijk. Sommige parkrunners toonde interesse in waar ik vandaan kwam en wat ik studeerde. Voor zover ik kon zien was ik de enige Aziatische student op deze parkrun, dus ik viel wel een beetje op!
 
Ik werd meteen verliefd op parkrun door de goede sfeer en vanwege het feit dat het volledig door vrijwilligers werd georganiseerd. Dit zorgde voor een echt gevoel van saamhorigheid en socialebijdrage.
 
GLOBAL_2 (1)
 
Ik genoot van zowel het helpen als vrijwilliger als van het meelopen. Wanneer ik mijn vrijwilligershesje droeg, voelde ik mij onderdeel van de lokale gemeenschap. Dat vond ik geweldig!
 
Ik studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding en parkrun is een geweldig voorbeeld van inclusiviteit in sport. Hier sloeg ik erg op aan.
 
Destijds was er nog geen parkrun in Japan. Daarom stuurde ik een e-mail naar Paul Sinton-Hewitt, de oprichter van parkrun, om te vragen of ik parkrun in Japan kon beginnen. Ik was echter maar een student zonder de benodigde connecties met potentiële sponsoren die nodig waren om parkrun in mijn thuisland op te starten. Het leek erop dat mijn droom nog even moest wachten.
 
Toen ik terugkeerde in Japan verhuisde ik naar Nishiogikubo in Tokio. Een neef woonde daar en zijn appartement werd mijn uitvalsbasis tijdens mijn banenjacht in Tokio. Toen ik met een nieuwe baan kon beginnen, bleef ik in Nishiogikubo wonen. Mijn neef is de eigenaar van een lokaal bedrijf en veel van zijn klanten zijn ook vrienden die ik kende van voor ik in het buitenland studeerde. Dit maakte het een geweldige beslissing om in Nishiogikubo te wonen het het werd mijn tweede thuisstad in Japan.
 
GLOBAL_3
 
Nadat ik met mijn nieuwe baan in Tokio was begonnen, bleven de mooie herinneringen aan parkrun mij bijstaan. Toen hoorde ik het fantastische nieuws dat parkrun naar Japan kwam. Ik dacht direct: “Ik ben laat!” Meteen nam ik contact op met parkrun global om te informeren naar de mogelijkheid een parkrun te organiseren in Momoi harappa koen park.
 
De voorbereidingen voor onze parkrun lagen een half jaar stil door de gevolgen van het coronavirus. In de tussentijd bouwde ik een goede relatie op met andere evenementcoördinatoren, zoals Mr. Kobayashi van de Hikarigaoka koen parkrun. We bleven hoopvol dat parkrun snel weer terug kon keren.
 
Op 21 november 2020 was de lancering van Momoi harappa koen parkrun eindelijk een feit. Met veel dank aan mijn neef en onze vrienden die we via zijn bedrijf hadden. Zij zijn nog steeds regelmatig actief als vrijwilliger bij onze parkrun.
 
GLOBAL_4
 
Ik ontving een hele fijne felicitatie voor ons eerste evenement van Paul Sinton-Hewitt: “Wauw, wat fantastisch! Dit is geweldig nieuws!”
 
Mijn droom, die ik al vijf jaar had, was uitgekomen en ik had mijn eigen, lokale parkrun gerealiseerd. Maar, dit is niet mijn parkrun. Het is die van de lokale gemeenschap van Nishiogikubo, dus wanneer iemand mij op wil volgen als evenementcoördinator, dan zal ik met plezier het stokje overdragen.
 
Mijn hoop is dat onze parkrun lang geliefd zal blijven en dat het iedereen binnen de lokale gemeenschap aan zal trekken. Van jong tot oud en ongeacht hun niveau.
 
We ervaren nog steeds de gevolgen van de coronapandemie en het leven is nog niet terug naar normaal. Maar ik hoop dat parkrun een bron van positieve energie en vitaliteit kan zijn voor de inwoners van mijn tweede thuisstad.
 
Takuto Muguruma

Deel met je vrienden:

cof

Vergelijk jezelf niet met anderen

Carl Barnes ontdekte parkrun toen hij aan het afkicken was van een alcoholverslaving. Het gevoel van voldoening inspireerde hem om vol te houden en om vrienden en familie te inspireren.   Hier vertelt hij ons zijn parkrun-verhaal.   In de eerste helft van 2018 was ik aan het herstellen van een alcoholverslaving en van de…

COVID_MAY_WEEK_2

COVID-19 (Coronavirus) Update: 11 mei

Het was fantastisch dat we afgelopen weekend over de hele wereld verspreid maar liefst 70.000 mensen zagen deelnemen aan de 672 parkruns die doorgingen. Het doet ons deugd dat hieronder ook 146 junior parkruns in Engeland en eentje in Wales waren. Voor het einde van deze maand verwachten wij op nog eens 40 locaties te…