Nieuws - 14th July 2021
Tags:

Een warm applaus voor het komen opdagen

Applause header

Helen Talkowski was nooit een hardloper geweest. Maar toen ze per toeval in aanraking kwam met de parkrun inhaar lokale park kwam ze er achter hoe leuk en gezellig het kon zijn. Ze gaf het een kans!
 
In 2017 vertelde ik één van mijn zussen dat ik van plan was om een trainingsprogramma voor de 10 km te volgen. Ze raadde mij aan met parkrun mee te doen. Maar ik dacht dat ik niet snel genoeg zou zijn en uit de toon zou vallen.
 
Destijds was ik zo’n twaalf kilo te zwaar en ik zou mijzelf nooit als “een hardloper” hebben omschreven. Daarom dacht ik niet dat parkrun iets voor mij zou zijn. Tot ik op een zaterdagmorgen rond half tien een rondje rende in het lokale park. Ik zag een hoop andere lopers en aardige mensen in veiligheidshesjes moedigden mij aan!
 
Toen het eenmaal tot mij doordrong dat ik in de achterhoede van een parkrun aan het lopen was, besloot ik dat ik er graag deel van uit wilde maken. Iedereen was zo aardig en het leek mij ontzettend leuk! Een vriendin wilde het ook uitproberen, dus spraken we op een zaterdagmorgen in oktober 2017 af in het Londense Southwark Park om onze eerste parkrun te lopen. Ik vond het geweldig dat we bij de briefing voor nieuwelingen werden onthaald met een warm applaus. En dat terwijl we alleen nog maar waren komen opdagen!
 
De sfeer was heel positief en absoluut niet afschrikwekkend. Het volbrengen van de parkrun gaf mij enorm veel voldoening en ik wist zeker dat ik hier een wekelijks ding van ging maken.
 
In de daaropvolgende zomer, toen Southwark parkrun vijf jaar bestond, las de evenementleider een lijst voor van bijzondere prestaties die het afgelopen jaar waren geleverd. Tot mijn verbazing werd ik ook genoemd, omdat ik elf keer een pr had gelopen. Na afloop vroeg ik haar of ik het goed het verstaan, want ik was nooit goed in sport tijdens mijn schooltijd. Ik had niet verwacht ooit erkenning te ontvangen voor een sportieve prestatie!
 
Ik had niet eens door dat ik zo’n groot aantal pr’s had gelopen. Ik was er zo blij mee dat het mij motiveerde om mijn pr die week nog een keer aan te scherpen.
 
Een paar dagen later kreeg ik veel last van mijn knieën. Het was zo pijnlijk dat ik amper kon hardlopen en zelfs strompelde tijdens het wandelen. Ik werd doorverwezen naar een specialist en kwam erachter dat ik aan osteonecrose leed. Ik mocht absoluut niet hardlopen voordat het volledig genezen was, wat inhield dat ik vier maanden aan de kant stond.
 
Ik was teleurgesteld, maar één van de mooie dingen aan parkrun is dat je nog steeds mee kunt blijven doen. Iedere week hielp ik mee als vrijwilliger, waardoor ik alsnog elke zaterdag het huis uit ging en een frisse neus haalde. Daarbij leerde ik veel andere vrijwilligers en parkrunners nog beter kennen.
 
applause body
 
Het scannen van de barcodes is mijn favoriete vrijwilligerstaak vanwege de interactie met veel verschillende mensen. Ik heb geprobeerd als pacer te lopen, wat ik in eerste instantie lastig vond. Inmiddels heb ik het onder de knie en heb ik met veel plezier als pacer voor de 26-minutengroep gelopen. Het voelde super toen een goede vriendin op het einde van mij wegliep en ik zeker wist dat ze een pr ging lopen. Na afloop hadden we beide een enorme runner’s high!
 
Mijn 50ste parkrun was best bijzonder – mijn beste vriend, mijn zus, mijn zwager en twee van mijn nichtjes deden voor die speciale gelegenheid allemaal mee.
 
Inmiddels heb ik tien minuten van mijn tijd afgelopen sinds die eerste parkrun. Toen ik begon was mijn enige doel om regelmatig 5 km in een half uur te kunnen lopen. Ik had nooit kunnen dromen dat ik zo snel zou worden als ik nu ben, vooral niet op mijn 44ste! Ik hoop dat ik mijn top nog niet bereikt heb.
 
Wat parkrun heeft betekend voor de fysieke en mentale gezondheid van honderdduizenden mensen is fantastisch.
 
Het is niet gek om nerveus te worden bij de gedachte aan je eerste parkrun (ik kan er over meepraten), maar laat dit je niet tegenhouden en geniet! Het is leuk, gezellig, gratis en je hebt niets te verliezen! Het maakt niet uit in welk tempo je loopt, er zijn er ook genoeg die het hele parkoers wandelen. Iedereen is welkom bij parkrun! Het enige waar ik spijt van heb is dat ik er niet eerder aan ben begonnen.
 
Helen Talkowski

Deel met je vrienden:

kralingse Bos measure

Feedback vanaf de finishlijn

Vanochtend hebben we onze route nog een keertje helemaal nagemeten. Precies 5km! Daarmee zijn we helemaal klaar voor onze testrun volgende week zaterdag, start om 9 uur. En natuurlijk onze officiële herstart op 31 juli.   Hebben jullie ook zoveel zin in parkrun?

not parkrun header

Negen Den Haag (not)parkruns

Hannah Gray probeerde pas geleden op één dag 9 parkrun routes uit in Den Haag – er is duidelijk veel potentieel voor parkruns in deze stad! Hier is haar verhaal.   Toen de corona restricties van kracht waren, besloot het Zuiderpark parkrun team om andere plekken in Den Haag te bezoeken en daar een (not)parkrun…