Nieuws - 3rd November 2021
Tags:

Mijn liefde voor het hardlopen begon in een park in London

Alan and Heather header

Mijn liefde voor het hardlopen begon in een park in London – maar lang voordat er een parkrun was. Terug in 1980 had ik mijn eerste voltijdbaan bij een softwarebedrijf vlakbij Oxford Street. Een collega en ik zochten een manier om weer fit te worden een paar maanden na ons afstuderen. We spraken af bij het kantoor een uur voor werktijd om te gaan wandelen / joggen in Regents’ Park dat op maar een paar minuten van ons kantoor lag. We begonnen met afwisselend vijf minuten joggen, vijf minuten wandelen (ook een perfecte manier om met parkrun te beginnen trouwens) in het park. Geleidelijk bouwden we het op tot 40 minuten hardlopen, 3 keer per week. Het was een geweldige manier om mijn nieuwe vriend (nu man) te leren kennen. Een paar maanden later was de allereerste marathon van London, maar dat leek ons op dat moment een veel te lange afstand. We genoten van London maar realiseerden ons al snel dat onze harten toch meer in Schotland lagen, waar we waren opgegroeid en waar onze families nog steeds woonden.
 
Edinburgh 1983
Edinburgh, 1983
 
Terug in Edinburgh (Schotland) zijn we langere afstanden gaan lopen. De zwager van Alan (mijn man) had de eerste editie van de Edinburgh Marathon gelopen en we besloten samen met hem te trainen voor de 2e editie in 1983. In het begin had ik heel veel moeite om de 2 jonge mannen bij te houden – vaak vroeg ik hen om een extra lusje te lopen terwijl ik weer op adem kwam, maar ik was vastbesloten om sneller te worden (en misschien ook wel een beetje verslaafd aan het lopen) en al snel was het andersom. Op de dag van de marathon heb ik ze er allebei uitgelopen (in een tijd van 3:38) en zo ontdekte ik dat ik talent had voor de langere afstanden. Een jaar later liep ik in Glasgow en weer een jaar later won ik Edinburgh in 2:51. Ik was echt aan het genieten van de sport en leerde dankzij de sport ook veel nieuwe mensen kennen. Ik liep ook een aantal halve marathons en 10-mijl wedstrijden. Eén van die vrienden die ik ontmoette was Hilary (later meer over haar).
 
London1988
London, 1988
 
We vonden reizen ook leuk en waren een paar keer naar Europa op reis geweest. Na een ‘Eurorail’ vakantie dachten we dat het leuker zou zijn om één van die landen beter te leren kennen door daar voor een jaar te gaan werken (dat is inmiddels 36 jaar geleden). We hadden geluk dat we beide in de software-industrie werkten en dus waren er veel mogelijkheden. Onze beste kans om beide een contract in dezelfde stad te krijgen was voor Philips in Eindhoven. Een week na mijn overwinning in Edinburgh (in september 1985) hadden we onze koffers gepakt en zaten we op een vlucht naar Nederland. We genoten van de uitdaging van een nieuwe baan en het leren van een nieuwe taal. We maakten nieuwe vrienden door ons aan te sluiten bij de plaatselijke loopvereniging (nu Eindhoven Atletiek). Het was super gezellig en ik begon meer en beter te lopen dan ooit, grotendeels aangemoedigd door mijn goede vriendin An Rindt (die zo sportief was om mij wedstrijden te laten winnen die zij vroeger won ;), we lopen nog steeds samen maar nu is zij diegene die sneller is, inmiddels is ze de recordhoudster op leeftijdsindex van de Karpendonkse Plas parkrun. Ik heb een aantal internationale marathons gelopen, zoals Londen, Berlijn en Milaan, maar mijn snelste was in Eindhoven in 1988 (2:34:26).
 
Damtotdam1999
‘Dam to Dam’, Netherlands, 1999
 
Na de geboorte van mijn dochters Linda en Joyce, was het lopen van snelle tijden niet meer zo belangrijk voor me. Het was belangrijker om mensen van alle niveaus aan te moedigen om ook te genieten van de voordelen en het plezier van het hardlopen en in beweging te komen. Met dit doel gaf ik 25 jaar lang recreatieve training aan de PSV / Eindhoven Atletiek Loopgroep. Het was mooi om mijn vrienden te zien groeien van 5 minuten hardlopen tot het uitlopen van halve- en hele marathons. Sommigen hadden het meeste plezier in een rondje door het bos op zondagochtend, terwijl andere het leuker vonden om internationale reizen te maken naar de meer exotische marathons.
 
Toen ik terug naar Schotland ging, belde ik mijn vriendin, Hilary om samen te gaan lopen. Een keer stelde ze voor dat we samen naar de plaatselijke parkrun zouden gaan. Helaas kon ik toen niet, maar ik wou er wel meer over weten – ik vond de concept namelijk super – een 5km loopje iedere zaterdag in het park, recreatief, iedereen is welkom, maar er is ook tijdwaarneming en er zijn allerlei statistieken om het te vergelijken met je vorige parkrun. En dat alles gratis en overal ter wereld. Daarna begon ik steeds meer over parkrun te horen, onder andere bij de BBC. Het was regelmatig in het nieuws met verhalen van hoe goed het was voor je fysieke en mentale gezondheid. Toen ik hoorde dat parkrun zijn 15e verjaardag vierde (oktober 2019) heb ik besloten dat het tijd was dat parkrun naar Nederland kwam. Toen ik op de website keek werd ik aangenaam verrast, er waren al plannen om parkrun in Nederland op te starten. Ik heb meteen een mail gestuurd naar parkrun en kreeg het e-mailadres van Jesus, die de leiding had over de groep in Eindhoven en ik kreeg meteen een uitnodiging om mee te doen de zaterdag erop bij de Karpendonkse Plas. Het was een gezellige groep met een leuke mix van Nederlanders en internationale lopers, ik vond het leuk om hun verhalen te horen van parkruns elders, sommigen in Groot-Brittannië en anderen in Zuid-Afrika en het maakte me nog enthousiaster om mee te helpen.
 
Karp Plas
 
De Karpendonkse Plas is een mooi meertje vlakbij het centrum van Eindhoven, redelijk dichtbij het station en busstation en net om de hoek van Eindhoven Atletiek, dus was ik heel blij toen we hoorden dat we, als één van de eerste in Nederland, op 29 februari 2020 mochten beginnen. We hadden 160 deelnemers voor onze eerste parkrun, waaronder ook parkruntoeristen uit Schotland, Ierland en Zuid-Afrika. Het weer was fantastisch, een plaatselijke wedhouder gaf een korte toespraak en het sfeer was geweldig. Maar helaas heeft Covid 19 het feest verpest en we moesten we na 2 weken alweer dicht. Gelukkig is de parkrun inmiddels weer terug, Alan en ik zijn trots om deel uit te maken van het Karpendonkse Plas team en we verheugen ons om veel meer hardlopers en wandelaars te mogen verwelkomen in de nabije toekomst.
 
Heather MacDuff
A6365171
 
Alan and Heather parkrun Sonsbeek Arnhem 21 aug 21

Deel met je vrienden:

turkey header

Waar ben jij dankbaar voor?

Alle parkruns hebben elk jaar een ´speciale dag´, waarop ze een extra parkrun kunnen doen buiten de gebruikelijke zaterdagochtend.   De Verenigde Staten staan ​​op het punt Thanksgiving te vieren en dat is dan ook hun speciale parkrun dag. Laten we samen deze traditie eens bekijken.   Lange tijd waren “thanksgiving days” geen officiële feestdagen…

Scanning_cover photo

Scannen vanaf mobiele telefoons

Sinds de introductie van het persoonlijke barcode systeem in 2009 zijn meer dan 60 miljoen deelnames geregistreerd bij parkrun-evenementen over de hele wereld.   Al die tijd hebben we vastgehouden aan de regel dat elke finisher een geprinte barcode moet laten zien (op papier of officiële armband, barcodekaart of sleutelhanger).   Dit is van essentieel…