Nieuws - 16th November 2021

Zoek niet naar inspiratie, maar wees zelf een bron van inspiratie

Global header

Shayne Allen werd geboren met een zeldzame erfelijke oogziekte genaamd retinitis pigmentosa, waardoor z’n zicht geleidelijk aan steeds slechter wordt. Zijn levensmotto is om niet naar inspiratie te zoeken, maar om zelf een bron van inspiratie te zijn.

 

Shayne hielp met het opzetten van Woy Woy parkrun in Australië en dit is zijn verhaal.

 

Ondanks dat hij minder dan vijf procent zicht heeft, is Shayne een succesvol atleet. Hij vertegenwoordigde Australië bij het discuswerpen en kogelstoten tijdens de Wereldkampioenschappen in 1998 en de Paralympische Spelen van 2000 in Sydney.

 

Shayne 1

 

Jaren later, toen Shayne verhuisde naar de staat New South Wales, ging hij fietsen op een tandem die hij had geërfd van z’n overleden oom, Ched Towns, die een pionier was op het gebied van sport voor visueel gehandicapte atleten in Australië.

 

Shayne 3

 

Shayne´s oom had ook retinitis pigmentosa en was de eerste Australische triatleet met een fysieke handicap die meedeed aan de Ironman in Hawaï. Ched deed tijdens zijn leven aan meer dan 200 triatlons en acht Ironmans mee. Hij was Shayne´s grote voorbeeld.

 

De tandem had een grote invloed op Shayne´s leven en leidde hem naar de volgende stap van zijn sportieve carrière: triatlons. Shayne´s buurman, Roger, een fervent fietser, bood aan om mee te gaan op de tandem als Shayne´s begeleider. Inmiddels heeft Shayne diverse halve Ironmans volbracht en staat de hele Ironman op z’n verlanglijstje.

 

Shayne startte in 2019 Woy Woy parkrun met hulp van Achilles Australia, een organisatie die mensen met een handicap helpt op sociaal-, recreatief- en gezondheidsgebied de vruchten te plukken van een actieve levensstijl.

 

Hij was voor z’n triatlontraining op zoek naar mensen om mee te lopen en vond parkrun inclusief en goed georganiseerd.

 

“Bedankt parkrun, voor het bieden van de mogelijkheid aan visueel gehandicapten om overal gratis te kunnen (hard)lopen”, aldus Shayne.

 

Vanaf dat moment is parkrun een onderdeel geworden van de weekendroutine van z’n gezin. Zijn vrouw en dochters zijn allemaal nauw betrokken bij parkrun en begeleiden regelmatig visueel gehandicapten als vrijwilliger. En ook Shayne´s blindengeleidehond Bree (ook wel “possum” genoemd) doet mee.

 

Shayne 2

 

Na parkrun volgt het gebruikelijke ritueel – ontbijt en een goed gesprek met hun parkrun vrienden.

 

“We hebben via parkrun veel vrienden gemaakt, het is een geweldige gemeenschap waar we veel steun bij vinden”.

 

Shayne en zijn gezin houden ervan om mee te helpen als vrijwilliger.

 

“Als je er aan zit te denken om zelf mee te helpen, als begeleider van visueel gehandicapten, of in welke rol dan ook, twijfel dan niet”.

 

#loveparkrun

 

Deel met je vrienden:

turkey header

Waar ben jij dankbaar voor?

Alle parkruns hebben elk jaar een ´speciale dag´, waarop ze een extra parkrun kunnen doen buiten de gebruikelijke zaterdagochtend.   De Verenigde Staten staan ​​op het punt Thanksgiving te vieren en dat is dan ook hun speciale parkrun dag. Laten we samen deze traditie eens bekijken.   Lange tijd waren “thanksgiving days” geen officiële feestdagen…

Scanning_cover photo

Scannen vanaf mobiele telefoons

Sinds de introductie van het persoonlijke barcode systeem in 2009 zijn meer dan 60 miljoen deelnames geregistreerd bij parkrun-evenementen over de hele wereld.   Al die tijd hebben we vastgehouden aan de regel dat elke finisher een geprinte barcode moet laten zien (op papier of officiële armband, barcodekaart of sleutelhanger).   Dit is van essentieel…