Nieuws - 23rd November 2021
Tags:

In it for the long run

header

‘Je haalt het binnen het half uur!’ riep de vrijwilliger die aan het eind van het parcours de deelnemers van parkrun Kagerzoom de richting van de finish wijst. Ze wist hoe blij ik zou zijn als dat ook deze keer weer zou lukken. Ik keek tijdens het lopen bewust niet op mijn horloge. Ik wilde niet teleurgesteld raken, en bovendien, bij parkrun is je tijd natuurlijk eigenlijk bijzaak. Maar dat half uur is stiekem toch wel belangrijk. Mijn conditie zal de komende tijd alleen maar achteruit gaan, omdat ik midden in chemotherapie behandelingen zit. En zo lang ik de parkrun nog binnen het half uur kan afleggen, heb ik het idee dat de chemotherapie het nog niet helemaal van mij gewonnen heeft.
 
Afgelopen zomer kreeg ik de diagnose borstkanker stadium IV en werd mijn toekomst in één klap heel onzeker. Ik ben 43 jaar, moeder van een dochter van vier jaar oud en dit jaar sta ik niet zoals gewoonlijk voor de klas om mijn lessen levensbeschouwing te geven. Dit jaar is gereserveerd voor heel veel ziekenhuisbezoeken en behandelingen waarvan niet zeker is of ze me helemaal zullen genezen.
 
Om mijn hoofd leeg te maken en fit te blijven begon ik in de week voor de diagnose met elke dag een stukje hardlopen. Dat werd een runstreak van dagelijks minimaal een mijl. Het is me gelukt om dat ook tijdens de chemokuren vol te houden: soms heel langzaam, soms met een stukje wandelen tussendoor, maar toch dagelijks een mijl, nu al 142 dagen achter elkaar. Ik ben nu heel blij dat ik, toen ik achter in de dertig was, begonnen ben met hardlopen. Ik was vroeger nooit sportief, maar heb in de afgelopen jaren een goede conditie opgebouwd waar ik nu heel veel profijt van heb. Voor de chemo’s begonnen heb ik in Oostenrijk nog een schitterende trailrun gelopen en ik hoop, als ik heel veel geluk heb en goed door de behandelingen heen kom, komende zomer daar weer aan deel te nemen.
 
6893_20210807_112708_197558830_original
 
parkrun kende ik eigenlijk alleen uit de verhalen van mijn grote heldinnen als Jasmin Paris, en toen ik vorig jaar eens ging uitzoeken of we in Nederland ook zoiets hadden, ontdekte ik tot mijn verrassing dat er kort geleden een parkrun in de buurt was gestart: Kagerzoom, bij Leiden. Maar helaas was het toen coronatijd en werden alle buitensportactiviteiten afgelast. Pas toen ik met mijn chemokuren begonnen was en grote behoefte had aan een nieuw sportief avontuur dat niets met kanker te maken had, dacht ik er weer aan en heb ik me geregistreerd. Ik heb pas vijf keer meegedaan, maar ben van plan daar nog heel veel parkruns aan toe te voegen. Iedereen is ontzettend vriendelijk en de vrijwilligers staan je onderweg enthousiast aan te moedigen terwijl ze je de juiste richting wijzen. Het idee dat je nooit als laatste zult finishen, mag wandelen of hardlopen en dat de hond en de kinderwagen meekunnen maakt het een ontzettend sympathiek evenement. In mijn geval is het ook heel prettig dat je gewoon kunt verschijnen als je je goed voelt, zonder verplichting. Ik kom er tot nu toe elke keer heel vrolijk vandaan, al heb ik soms wel een middagdutje nodig om bij te komen.
 
DECFA440-F387-4EED-8527-4BD1D1138F1D
 
Volgens artsen is blijven bewegen bij kanker en chemotherapie ontzettend goed en helpt het sommige bijwerkingen van de behandelingen tegengaan. Om te zorgen dat ik niet te voorzichtig of juist te overmoedig ben met sporten, word ik begeleid door een gespecialiseerde oncologische fysiotherapeut. Naast de lichamelijke voordelen is het voor mij ook op geestelijk vlak heel fijn om te kunnen blijven hardlopen. Op het shirt dat mijn collega’s voor mij lieten afdrukken, toen ze als verrassing samen met mij de 5 km bij Leiden Marathon liepen, staat ‘Ruth is in it for the long run’. En zo is het precies!
 
c1f4e49d-1845-4c28-8e23-17e3345eae21
 
Ruth Brinkmann
A7186875

Deel met je vrienden:

turkey header

Waar ben jij dankbaar voor?

Alle parkruns hebben elk jaar een ´speciale dag´, waarop ze een extra parkrun kunnen doen buiten de gebruikelijke zaterdagochtend.   De Verenigde Staten staan ​​op het punt Thanksgiving te vieren en dat is dan ook hun speciale parkrun dag. Laten we samen deze traditie eens bekijken.   Lange tijd waren “thanksgiving days” geen officiële feestdagen…

Scanning_cover photo

Scannen vanaf mobiele telefoons

Sinds de introductie van het persoonlijke barcode systeem in 2009 zijn meer dan 60 miljoen deelnames geregistreerd bij parkrun-evenementen over de hele wereld.   Al die tijd hebben we vastgehouden aan de regel dat elke finisher een geprinte barcode moet laten zien (op papier of officiële armband, barcodekaart of sleutelhanger).   Dit is van essentieel…