Nowości - 27th Lipiec 2020

To najlepsza część naszego tygodnia!

Emily-ritson-10

Brat Emily Ritson, Ben, ma autyzm. Pomyślała, że ​​przyprowadzenie go na parkrun może zmienić jego życie. Emily dzieli się z nami historią Bena i opowiada o jego dotychczasowych przygodach na parkrun.

 

Mój brat Aaron i ja zaczęliśmy biegać, ponieważ mamy w rodzinie tendencję do chorób serca. Pewnego ranka natknęliśmy się na koordynatorkę lokalizacji parkrun pakującej się po zakończonym spotkaniu i wypytaliśmy ją o wszystko. Brzmiało świetnie, więc we wrześniu 2012 roku my też spróbowaliśmy!

 

Było wspaniale! Przebywanie wśród innych ludzi, wsparcie ze strony wolontariuszy na trasie i uzyskanie swojego rezultatu na mecie sprawiły, że byliśmy podekscytowani i chcieliśmy wrócić w następną sobotę. Zaprzyjaźniliśmy się z wieloma osobami w Stretford parkrun, cieszyliśmy się ze spotkania w każdy weekend i wiele się nauczyliśmy podczas wspólnych rozmów.

 

Oboje chcieliśmy poprawić swoją kondycję i uzyskać lepsze rezultaty, więc staraliśmy się jeść zdrowiej i szliśmy na trening również w tygodniu. Nasza kondycja ciągle się poprawiała, więc udało nam się wziąć udział w biegach na 10 km i w półmaratonach. Aaron ma autyzm, podobnie jak nasz brat Ben. Dzięki swojemu doświadczeniu na parkrun czuł się bardziej komfortowo, biegając w tłumie na innych wydarzeniach sportowych.

 

To całkowicie zmieniło nasz styl życia. Wszystko zaczęło się od parkrun.

 

Ben, który ma 22 lata, ale pod względem rozwoju jest znacznie młodszy, wiedział, że Aaron i ja lubimy parkrun, ale nigdy nie chciał do nas dołączyć. Ma problemy z sercem i często woli przebywać w domu, w samotności.

 

Niestety przybierał na wadze i chociaż nie potrafił tego wyartykułować, wiedzieliśmy, że to go przygnębia. To było tak, jakby chciał być zdrowszy, wiedział, co musi zrobić, ale był pewien, że mu się nie uda, więc nie próbował.

 

Pewnego razu w Heaton Park zauważyłam, że mają tam koszulki dla debiutantów. Widziałam wsparcie, jakie otrzymali nowi uczestnicy. Ben otwiera się, kiedy jest wspierany, zwłaszcza ze strony nieznajomych, więc zapytałam, czy chciałby przyjść na następny parkrun. Był naprawdę podekscytowany! Ja sama byłam trochę poddenerwowana, bo nie wiedziałam jak to wszystko się uda, ale Ben nie mógł się doczekać. Pokochał atmosferę, tłum uczestników oraz bieganie w dużej grupie. Wszyscy go dopingowali, co dodawało mu pewności siebie. Uświadomił sobie, że może to zrobić. Po wszystkim zapytał, czy wrócimy w następnym tygodniu. Jego pewność siebie ogromnie wzrosła tego dnia!

 

Ben otwiera się, mając wsparcie ze strony wolontariuszy i innych uczestników parkrun. Pokonanie całej trasy wciąż jest dla niego wyzwaniem, ale biegnie i maszeruje na przemian i przede wszystkim – nie poddaje się. Zazwyczaj bardzo szybko się zniechęca, gdy coś jest dla niego trudne, ale parkrun nauczył go wielu nowych życiowych umiejętności. Jego poczucie własnej wartości po ukończeniu parkrun jest niezwykle wysokie i jest z siebie taki dumny.

 

1

 

parkrun uszczęśliwia Bena przez cały tydzień. Szczerze mówiąc, zmienił go na lepsze, tak jak się spodziewałam! Poznał nowych przyjaciół i poprawił się jego stan zdrowia. Na Boże Narodzenie poprosił o „odpowiedni” strój do biegania, który następnie wypróbował podczas świątecznej edycji parkrun.

Przed zawieszeniem spotkań chodziliśmy na parkrun co tydzień. Zwykle Ben i ja biegamy i maszerujemy razem, ponieważ on wciąż pracuje nad tym, by przebiec cały dystans. Aaron czasem zostaje z nami, a czasem biegnie w swoim własnym tempie i spotykamy się na mecie. Nasza mama zawsze dopinguje nas na trasie.

 

parkrun zawsze był dla nas wyjątkowy, ale teraz, gdy jesteśmy tam wszyscy, jest to naprawdę najlepsza część naszego tygodnia.

 

2

 

Podczas ostatniego spotkania parkrun, tuż przed Covid-19, wsparliśmy Worsley parkrun jako wolontariusze. Ben uwielbiał kibicować biegaczom i wykrzykiwać słowa zachęty. Poprosił o ponowne zgłoszenie na wolontariusza, kiedy tylko będzie to możliwe.

 

3

 

W czasie pandemii Ben stał się bardzo nerwowy, kiedy znajduje się na zewnątrz. Jednak udało nam się go przekonać, aby wychodził na spacery. Używamy parkrun jako czynnika motywującego, mówiąc mu, że musi być gotowy na powrót spotkań. Chodzi z nami na siłownię i jest bardzo pewny siebie podczas korzystania z maszyn. Powtarza nam, że jest na siłowni, żeby pobić swój rekord na parkrun!

Aaron i ja kontynuowaliśmy nasze regularne treningi. Aaron wytyczył 5-kilometrową trasę po ulicach w pobliżu naszego domu i biegamy tą trasą w każdą sobotę. Nazwaliśmy ją parkrun Aarona. Mamy to nawet nadrukowane na naszych koszulkach parkrun!

 

Chciałabym, żeby Ben nadal cieszył się z uczestnictwa w parkrun i żeby był zdrowszy. Zawsze mówi o pobiciu swojego rekordu, więc wspaniale byłoby mu pomóc i zachęcić go do biegania dalej i szybciej. Chciałabym też, żeby dalej udzielał się jako wolontariusz, ponieważ to doświadczenie zdziałało cuda, jeśli chodzi o jego pewność siebie.

 

Na parkrun spotkaliśmy niesamowitych ludzi, takich jak zamykającego stawkę, który utknął z nami podczas burzy i był niesamowity z Benem, nie pozwalając mu się poddać. Naprawdę dużo zawdzięczamy parkrun. Jesteśmy bardzo wdzięczni wszystkim zaangażowanym!

 

I już nie możemy doczekać się powrotu!

 

Emily Ritson

Prześlij znajomemu:

31003488801_025386056c_c

Podręcznik COVID-19

W ostatnich dniach informowaliśmy z opracowaniu Podręcznika dot. zasad organizacji spotkań parkrun w czasie pandemii COVID-19, w oparciu o który spotkania parkrun będą prowadzone w krajach, gdzie wciąż występuje sytuacja epidemiczna związana z wirusem.   Śledząc sytuację w poszczególnych krajach oraz widząc jej zmienność podjęliśmy decyzję o rozdzieleniu kwestii zasad na jakich powrócimy na nasze…

200 000 (not)parkrun

200 000 (nie)parkrunów i wciąż przybywa nowych!

Liczba ukończonych edycji (nie)parkrun nadal rośnie i właśnie przekroczyła 200 000 na świecie! Wśród ponad 50 000 uczestników, którzy już przyłączyli się i zarejestrowali swoje wyniki (nie)parkrun jest ponad 3000 osób, które dotychczas nie uczestniczyły w spotkaniach parkrun i dla których nasza zabawa była pierwszym kontaktem z naszą inicjatywą. Wyniki (nie)parkrun w Polsce dostępne są tutaj.  …